W dyskusji o opakowaniach powinniśmy się posługiwać analizami naukowymi a nie przypuszczeniami – w dobie transformacji środowiskowej i rosnącej świadomości konsumenckiej konieczne jest oparcie się na twardych danych. Ocena cyklu życia (LCA) to dziś jedno z najpełniejszych narzędzi pozwalających rzetelnie ocenić wpływ produktów i materiałów na środowisko – od emisji gazów cieplarnianych, przez zużycie energii i wody, po degradację ekosystemów. Coraz większą rolę odgrywa również problem mikroplastików, który, jak pokazują najnowsze badania, nie zawsze ma źródło tam, gdzie się go intuicyjnie spodziewamy. Jakie wnioski płyną z danych? Które materiały opakowaniowe faktycznie wspierają zrównoważony rozwój – a które tylko sprawiają takie wrażenie?
Niejeden kosmetyk pielęgnacyjny sprzedawany jest w opakowaniu ze szkła. Buteleczki szklane stosuje się do przechowywania np. serum, perfum, toników i hydrolatów. Czy jednak kolor opakowania ma jakiekolwiek znaczenie? A może wystarczy przeźroczyste szkło? Zobacz!
W obliczu narastających wyzwań środowiskowych oraz postępujących zmian klimatycznych, zagadnienie efektywnego recyklingu tworzyw sztucznych nabiera szczególnego znaczenia nie tylko w kontekście zrównoważonego rozwoju. Na uwagę zasługuje kwestia recyklingu materiałów coraz częściej wykorzystywanych na szeroką skalę, takich jak szkło akrylowe (plexi) oraz poliwęglan. Oba te materiały stanowią dziś integralną część współczesnego przemysłu i znajdują szerokie zastosowanie w różnorodnych dziedzinach życia.
Szkło zyskuje na popularności i jest coraz częściej preferowanym materiałem opakowaniowym. Jak wynika z badań, to szkło jest materiałem, które najbardziej kojarzy się konsumentom ze świeżością produktów.
Opakowania to ważny element każdego produktu, wpływający nie tylko na jego trwałość, ale też na odbiór przez klienta i wygodę użytkowania. W branży kosmetycznej i farmaceutycznej wybór między szkłem a plastikiem ma szczególne znaczenie, ponieważ dotyczy bezpieczeństwa produktu. W tym artykule przyjrzymy się różnym rodzajom opakowań oraz podpowiemy, kiedy warto wybrać konkretne rozwiązanie, aby najlepiej dopasować je do zastosowania i oczekiwań użytkownika.
Prawie 90 proc. Polaków segreguje jednorazowe szklane butelki wrzucając je do zielonego pojemnika w ramach gminnych systemów odbioru frakcji szklanej. Sprawnie działa też odbiór butelek zwrotnych, np. po wodzie lub piwie, pozwalając na ponowne zagospodarowanie ponad 70% takich opakowań. Instytut ESG jest za systemem kaucyjnym dla butelek plastikowych, których odzyskuje się niewiele – dla konsumentów i samych sklepów, dodatkowe obowiązki nie przysporzą takich problemów, jak gabarytowe szkło. Te powinny być pozyskiwane jak dotychczas – z systemów gminnych.
Obrazy gór z plastikowych odpadów polaryzują debatę na temat rozwiązania tego problemu. Często wzywa się do wprowadzenia całkowitego zakazu wykorzystywania tworzyw sztucznych. Jednak po bliższym przyjrzeniu się temu tematowi staje się jasne, że tego rodzaju żądanie nie ma sensu, w szczególności, jeśli chodzi o zrównoważony rozwój. Jak wynika z badań opinii publicznej zrealizowanych przez instytut IQS na potrzeby kampanii edukacyjnej #rePETujemy, Polacy coraz rzadziej (obecnie 29 proc. vs 37 proc. w 2020 r.) określają tworzywa sztuczne jako bardziej szkodliwe dla środowiska niż inne materiały np. papier czy szkło.
Ekologiczne opakowania stają się nie tylko trendem, ale koniecznością w branży spożywczej. Rosnąca świadomość konsumentów, wymogi regulacyjne oraz presja ze strony rynku sprawiają, że producenci żywności i usług HoReCa coraz częściej sięgają po rozwiązania przyjazne środowisku. Doskonałą okazją do poznania innowacji w tym obszarze są targi żywności WorldFood Poland – jedno z najważniejszych wydarzeń branżowych w Europie Środkowo-Wschodniej.
Transport produktów szklanych to jeden z najbardziej wymagających procesów logistycznych. Nawet drobne błędy w zabezpieczeniu ładunku mogą prowadzić do poważnych strat finansowych, reklamacji i utraty zaufania klientów. Poniższe case study pokazuje, jak jedna decyzja – zmiana rodzaju taśmy spinającej – pozwoliła znacząco poprawić bezpieczeństwo transportu i ograniczyć koszty.
Qemetica Glass (wcześniej CIECH Vitro), największy polski producent szklanych lampionów do zniczy i jedyny w kraju producent słojów typu Comfort, zamierza obniżyć swoje emisje dwutlenku węgla dzięki modernizacji pieca, która zostanie przeprowadzona na terenie fabryki w Iłowej (woj. lubuskie).
Szkło już od prawie 5 000 lat- w zgodzie z naturą chroni i zabezpiecza oraz cieszy niezwykłymi kolorami i formami. Dawniej docenili je mieszkańcy starożytnego Babilonu i Egiptu, obecnie gospodynie domowe, restauratorzy, miłośnicy wina, artyści i wielu inn
Szklane słoiki to jedne z najpowszechniejszych rodzajów pojemników, z którymi mamy do czynienia w naszym życiu codziennym.
Automatyzacja produkcji jest niezbędnym elementem nowoczesnych zakładów przemysłowych. Etykieciarki przemysłowe i zakręcarki automatyczne stanowią podstawowe urządzenia wykorzystywane w różnych gałęziach przemysłu, takich jak spożywczy, farmaceutyczny czy kosmetyczny. Dzięki nim proces pakowania produktów staje się szybszy, bardziej precyzyjny i efektywny.
Maszyna do wypełniaczy papierowych w magazynie e-commerce to rozwiązanie, które natychmiast zwiększa tempo realizacji zamówień i pozwala magazynowi osiągnąć wyższy poziom automatyzacji oraz ekologii. Systemy do produkcji papierowych wypełniaczy produkują ochronne wstęgi, maty lub plastry miodu na żądanie, bezpośrednio przy stanowisku pakowania. Dzięki temu proces zabezpieczania przesyłek jest błyskawiczny i zorganizowany, a paczki lepiej chronione podczas transportu. Automatyczne maszyny nie tylko redukują nakład pracy ręcznej, ale też ograniczają zużycie folii bąbelkowej i innych materiałów jednorazowych. Pozwala to obniżyć koszty oraz optymalizować przestrzeń magazynową.
Idea była logiczna i zgodna z europejskim kierunkiem zmian. Rozszerzona Odpowiedzialność Producenta miała wziąć na siebie realne koszty zagospodarowania opakowań, a system kaucyjny – zapewnić wysokiej jakości zbiórkę wybranych frakcji. W teorii oba mechanizmy miały wspólnie domykać Gospodarkę o Obiegu Zamkniętym. W praktyce w Polsce rozwijają się jako dwa osobne projekty, bez jasno określonych granic odpowiedzialności, bez jednego centrum decyzyjnego i – co najważniejsze – bez spójnego modelu finansowego. Problemem nie jest sama idea systemu kaucyjnego. Problemem jest marginalizacja roli ROP i próba budowania kaucji poza systemem odpowiedzialności producentów, zamiast w jego ramach.